İstesem bir aynanın parlak yüzü gibi,

Pürüzsüz, kusursuz ve apaydınlık görünebilirdim sana.

Doğanın en canlı renklerine boyanıp yüreğine dolarak,

Bir ahu gibi barınabilirdim rüyalarında.

Ben sana güzelliğimi vaadetmedim sevgili!

İstesem sahte gülücüklerle kandırabilirdim,

Hani o çok değer verdiğin, değerini bilmeyen insanları.

Onlar gibi davranabilirdim. Basitçe, lakaytça...

O zaman onlara karşı verdiğimiz bu çetin savaşta,

Onlardan ne farkımız kalırdı?

İsteseydim sevdiğin her şeye,

Gözüm kapalı bağlanabilirdim.

Bilemem belki de artardı zamanla, gözündeki değerim.

Sevmek bir şeylerden vazgeçmekse ve sevmek fedakarlıksa eğer,

Ben sana benliğimi vaadetmedim, farklı yanlarımı vaadettim.

Şimdi duruyorum işte dimdik, tüm gerçekliğimle.

Hiç bir zaman göremeyeceğin kadar çıplak bir insan var, ayıpsızca karşında.

Ben sana şeffaf tüller ardından pembe yaprağı görünen,

Gizemli bir çiçek vaadetmedim sevgili!

Ben sana doğallılığımı ve kanayan yaralarımı vaadettim.

Karşılığında bir kapı araladım kalbimde, yalnız senin girmen için.

İsteseydim en tatlı laflarla seni yerlere göklere sığdırmayabilirdim

Ya da sevgiye dair en sahte cümleleri sarf edebilirdim, gözlerine bakarak.

Ben sana ılık bir bahar sabahında, çiçekli bahçelerde koşmayı değil,

Yağmurlu bir günde el ele bir bilinmezlikler şehrine yol almayı vaadettim.

Ben sana sevmeyi vaadettim sevgili! ...

 

 

Düşünme bununda üstesinden gelebilirim.

Ne sandın beni bu darbeyle yıkılırmı yüreğim..

Ben ne yıkımlar gördüm..Bu bana basit bir kördüğüm.

Çözemediğim neler var içimde bilsen..

Ne çok paramparçayım.Ne çok yitirdim kendimden.

Bir köşede sızlayışım yorganlara sarılıp ağlayışım var gözlerimde..

Yüreğimi susturmalarım bağrımı eze eze ona karşı koyuşlarım.

Bunu yapsamda durduramadığım duygularım..

Ne sandın beni..

Sağlam mıyım sanki..

Her bir adımım da ızdırabım vardır benim..

Ve her gülümseyişimin haksız bir nedeni..

Gülmeye nedenimmi var sanki

Acıyarak bakma gözlerimin içine..Onlar senin gördüğün kadar yeşil değiller..

Kana buladığım günler var gözlerimi..Görsen o zamanlar görebilirsin içimi.

Deli yanlarım var..

Esmesede hep içimde bir rüzgar..

Ne sandın beni yıkılırmıyım..

Bana sökmez bu fırtınalar

Bir ağacın gölgesinde soluklanmayı bilmez bedenim..

O gölgeler nasıl ferahlık verir insana bilmez..

Ben yandıkça ateşimle kimse durup dinlemez..

Bu zamana kadar sanki senmi vardın yanımda.Bundan sonrada istemem olma..

Hanimiş benim en sevdiğim..

Dar zamanımda kimse yoktu yanımda..

Ondandır bu umursamazlığım..

Sen hiç gördünmü rüzgarın kökünden söküp attığı ağacı..

İçimde bu ve bunun gibi gelgitler yaşadım işte ben..

Ne kadar inanılması güçse o kadar inandım.

.Sonunda bende bir gün mutlu olurum sandım..

İyilik eden iyilik bulurmuş..Öyle sandım.

Sevdim en değersizini bile..Sevdim ciğeri beş para etmesede..

Sonunda inandım mutlu olmak hayal değil derlerdi inandım..

Her söze kandım..

Aklına gelebilecek her saçmalığa.

Düştüğümde kanayan dizlerime ağladım..

Geçecek dediler inandım...

Sevdiğimde kavuşamadım..

Kavuşursun dediler inandım..

Artık gücüm kalmadı dediğimde bile

İnanmaya inandım..

Ben kaybettim sen kazandın..

Halada inanıyorum ara sıra..Yağmur yağınca hava güzel olurmuş ya..

Bu içimdeki hava aynı..Farketmiyor yağmur yağsada..

Hiç görmedim ben mutluluğu..Nerde bulunur bilirmisin.?

Yada onu gören olmuşmudur..?

Ufacık mutluluğumda bile sakladım hüznümü içimde..

Sanmaki yıkılırım gidince..

Benim isyanım dönmeyişlere..

Sanmaki dönerim geriye..

Benim beklediğim bir kez olsun dönüpte şaşırt benide..

Kızamam kadere böyle olmasını istediyse..

Ne biliyim işte hayat böyle.

Bilirsin hala inanırım yeminlere..İnsanların en masum hallerine..

Acılarına kederlerini ortak olup Hiç bir zaman çıkamamak düze..

Kes be yüreğim kes sende..

Nerden çıktı bu lodos niye?Aklına şimdimi geldi söyle..

Benden mutluluğu alıp kaçırana isyan etmek kadere..

Ben bakarım bundan sonrası için önüme..

Artık kızaran gözlerimden önümü göremesemde..

Takılıp düşersem yine..Bırak bu sefer öleyim bende..

Bırak kanasın dizlerim..Kana bulansın ellerim..

Acının başka rengini görmedim..

Ne sanıyorsun beni..

Düşersem ağlarmıyım sence..?

Hala çocukmuyum hala inanırmıyım yeminlere..?

Kes be yüreğim kes artık sende..

Bırak oynasın kader benimle...

 

 

Gülümseyişin ısıttı içimi.

Hayalden hayale saldı,

Sımsıcacık etti tenimi.

Hadi gülümse de bir daha yak beni.

Elle dokunmalıyım sana.

Yanaklarını seven ellerim,

Sıcacık ekmeğe dokunduğu gibi

Yanmalı gülüşünün sıcaklığından.

Sesin su gibi gelmeli, serinletmeli akışların.

Yükseklerden akmalı güzelliğin.

Ah gözlerinin yeşili, açtırmalı tüm sabahları.

Yanmış gecelerden sonra, gülümsemeli gözlerin.

Odam ışık dolmalı.

Mis kokmalı cıvıldamalı bir köşesinde.

Sesin kuş yuvasını andırmalı.

Mutluluk odamızda gülücük açmalı, günaydın,

İlkbahar olmalı saçların.

Aynı baharın gelmesi gibi kokmalısın.

Sen aşk olmalısın.

Ayrılıklar da olmamalı bizde..

Ağlamalar turnalara bile yakışmaz..

Bizde hep senin gülücüklerin yaşatmalı sevgimizi.

Ah senin adın aşk olmalı.

Çiçekteki sarı balın alınması gibi birşey gülümseyişin.

Dudakların tadı onlardan gelmeli

Saçların bal kokmalı.

Ansızın pencereye konan kumruda bulmalıyım seni.

Kanatların korkak olmalı...

Tir tir titremelisin avuçlarımda

Bense okşamalıyım yumuşacık tüylerini

Ellerime bırakmalısın kendini salmalısın

Yem vermeliyim tane tane

Dudaklarına su.

Nefesini tenimde hissetmeliyim.

Kucağımda uyuyan kedim olmalısın,

Birlikte kıvrılmalıyız kış gecelerinde sen benim kollarımda

Arada uyanıp mırıltılarını dinlemeliyim uzaklaşmayan

Hep beni arayan gözlerin az açık olmalı

Dudakların gibi hep gülmeli yarı uyanmalarında.

Saçların saçlarımda olmalı.

Gözlerin gözlerime açıldığı zaman gülmelisin günaydınla.

Ben aşklı günaydınlara hasret, gülüm seni alıp koynumda saklamıyım

Gün olur da güneşimi kapatan bulutun yerine;

Gülümsemek için saklamalıyım gülümseyişini..

 

Benim istediğim sensin

Senin de ben.

Biliyorum şimdi yanımda olmak istiyorsun

Yanıma sokulmak

Gülücüklerimi teninde hissetmek

Ellerin yazı yazarken bile beni yazmak istiyor

Dudakların beni öpmek, gözlerin gözlerimi görmek

İşte benim de seni istiyor.. yastığım başını istiyor saçlarını

'Dağılsın üzerime' diyor şöyle kıvrım kıvrım

Gözlerim bir şaşkın “Hani nerde? ” diyor

“Bana bakan o koyu gözler”

Dudaklarını özlüyor kulaklarım

Duyacağım en güzel fısıltıydı diyor

“Sen benim her şeyimsin”

Tekrar fısılda haydi

Kendimi getirdim sana

Al bak avuçlarına verdim

Yastığına koy, masana koy, duvarlarına

Gönlüne, yüzüne, tenine

Bırakma beni buralarda

Üşürüm sonra

Sen benim istediğimsin senin de ben… biliyorum…

 

 

 

Madem ki yüreğinin sesini dinleyip gittin,o zaman özgürsün sevgilim. .
söz! zerre kadar kızmam sana..
kaderimden arta kalan yarım yürekle ağlarım sana...
is yanlarımı şehrine gönderirim seninde içini yaksın diye..
son ra bir kartposta l olurum belirsiz adresinde,arada bir uğrarım sana..
postacı da yanlış adrese göndericek değil ya..

Mademki yüreğinin sesini dinleyip terk ettin beni..
 O zaman git kal olduğun yerde..
şişelerce dolusu sevgi şiirleri yollarım bende sana..
yeni sevgilin bir korsan olucak değil ya,toplayamaz ya denizdeki şiirleri..
o yüzden şiirin her mısrasına canımdan bir parça gönderiyorum.
Yüztane şişe içinde herşeyimi koyuyorum ..malum yüzde yüz seninim ben...

mademki yüreğinin sesini dinledin, o zaman birazda beni dinle..
sen istesende,istemesende ben o yürekte ebedi misafirim ..
ölüceğin güne kadar ben hep orda olacağım..
belki diken olup acıtacağım seni,yada bir şarkı dinlediğinde göz yaşın,
ama ne olursa olsun bir ben olucağım yüreğinde silip atamadığın..
yıllar geçicek sen yüreğinden gelen sesi merak ediceksin ..
evleniceksin çocuğun olacak ama o sesin kim olduğunu hep merak ediceksin ..
sorguluyacaksın kendini.. ve ses hep senin içinde bir çığlık olacak,
taki bir ölüm gelipte,bir can alana kadar...

sen yaşadıkça,bende ayakta durdukça, ben senin içindeki ses olacağım...
çünki ben senin sessiz çığlığın,
umutsuz bir şehrin kız kuleside bekleyen aşığıyım..

Hadi şimdi duy beni, gel bana, ben senden gitmeden önce....

 oysa seni gizlemeyi yegledim yine.../... söylemsiz sözlerin icine

yaptigim is degil aslinda.../... benimkisi seni anlatabilmeye öykünmek

yoklugundaki sessizlige satir satir direnmek

adini unutmayi beceremiyorum
en kisa haliyle söyleyebilirdim derdimi.../... bu siirde

oysa lafi uzattim bile bile.../...sadece özlüyorum demek yerine

icimdeki seni göstermeye calisiyorum acemice.../...harflere suretini dökerek

kokunun uzantilarina nefes nefes eriserek

yoklugunu kabullenmeyi ögrenemiyorum
en sona biraktim vedamı.../... bu siirde

oysa aglanmayı hiç sevmem.../... duygusuzlugu beceremem

seni özlemedigimi düsünebilirsin diye mi korktum?.../...dogrusu ne?

simdilik gitmem gerek.../.... seni seviyorum diyerek

sessizce kaçmayı kendime yediremiyorum
zor oldu yazmak basit bir elvedayı.../...bu siirde

oysa sana bir türkü söylemek isterdim.../...içinde bahar olan

iki sevgiliyi anlatmak isterdim.../...çayır çimen dolanan

kolay yalanlardan kaçıyorum.../...gerçek olan "kalamam"

seni beklemeye gidiyorum... /... işte sana elvedam

 her gece bir türkü dillenir

senin için

duymazsın

yagmur alır gider sesimi

bir mum yanar erir

görmezsin

hüzün örter penceremi

yalnızlık tüter döşegimde

düşlerin düşlerimde

sen bilmezsin

her nefesimde

yüregim iki kez vurur

gögüs kafesimde

her gün bir dag asılır

senin için

yol vermezsin

aman dinlemezsin

suskunlugun kurşundur

kuşlar gibi vurulur

umutlarım

her gün bir başka açar

başka başka solarım

bulutlar gözlerimde

toprak kokarım

sen bilmezsin

her nefesimde

yüregim iki kez vurur

gögüs kafesimde

 Bakmak yetmiyor dokunmak istiyorum

Sevmek yetmiyor yanında olmak istiyorum

Bilmek yetmiyor göstermek istiyorum

Ben âşık oldum bir daha olmak istemiyorum

Öle tadıyorum ki aşkı

Yeni doğan çocuğun dünyayı tattığı gibi

Tanımaya çalışıyorum aşkı

Ben âşık oldum bir daha olmak istemiyorum

Bir den uyanıyorum rüya diye üzülüyorum

Karşıma birden çıkıyor rüya olmadığını anlıyorum

O an öle mutlu oluyorum ki kelimler yetmiyor

Ben âşık oldum bir daha olmak istemiyorum

Sonra kendime geliyorum

Ama gittiğim yerlerden bir şeyler alıp gelmişim

Bakıyorum bir sürü sevinç aşk hüzün

Ben âşık oldum bir daha olmak istemiyorum

Âşık olmak bir keredir

Bir daha olamazsın olduysan şayet o

Hayat otobüsünde otobüse binip diğer durakta inen kişiye olursun

Ben âşık oldum bir daha olmak istemiyorum

 Önce gözyaşım oldun...

Gözbebeklerimden yanaklarıma sonra kara dudaklarıma akıp giden.

Sonra yağmur tanesi oldun...

Gökyüzünden bedenime akıp giden.

Şimdi bir okyanus oldun...

Köprü misali bir yürekten diğer yüreğe akıp giden.

Şunu bil ki sevgili;

Ben yüzmesini bilmem...

Alışık değilim bu kadar su birikintisine

Oysa ben senin gözyaşın olmak isterdim.

Gözbebeklerinden yanaklarına sonra kara dudaklarına akıp giden.

 türkü kokar yâr senin adın

ne zaman adını ansam tenim ürperir

tutmaz elim ayağım, kalmaz dermanım

sen nakaratını ezberledikçe

başını veya sonunu unuttuğum bir türküsün

ama yürekten söylerim seni içten gelen sesimle

sen yürek sesime gelirsin bana değil

oysa ben senin sesine hayranım

daha yürek sesini dinlemedim, ama bilirim o sesi

o ses ki beni hayata bağlayan

yüreğimi, ellerimi ısıtan...

sen olmasan...sen olmasan... sen olmasan...

duyulmaz sesim, tutmaz elim, sevmez yüreğim

ben seni özledim

seni özledim bir tek seni

bir bilsen ne çok sevdim seni

yerin dolmuyor sevgili

elim telefona gidip gidip geliyor

bir sesini duysam diyorum

sesim kesiliyor heyecandan

elim titriyor, dizlerim tutmuyor...

içimden kapına gelmek geçiyor

bir yüzünü görsem diyorum

dizlerim tutmuyor heyecandan

sesim kesiliyor, gözlerim doluyor seni görünce

ne yapsam da...

'bir merhaba' diyemiyorum sana

sana olan sevgimi bir merhaba bitirir mi?

sana olan özlemimi bir merhaba yok eder mi?

sevmek, özlemek bu olsa gerek

sevgisiyle tutuşmak, özlemiyle yanmak bu olsa gerek

'ağzına kadar doluyum özleminle'*

ya gel bitsin bu özlem... yada al bu canımı...

ya beni al yanına... yada bende ki sevdanı...

 Kararır gökyüzü ansızın,

Çarpar bulutlar kahrederek,

Ve bir ateş yanar

Bulutlar yanar,

Yürek yanar

Sonra tek tek düşer damlalar,

Toprak kokar,

Yağmur kokar

Bir ateş yanar rüzgârında,

Bin ateş söner

Ben yağmurum

gününe ve gecene yağan

Kararırsa bulutların ansızın,

Ve şimşekler çakarsa gözünde,

Bak gözündeyim

 

anLamsızLqın verdiqi bi şaşkınLıkLa yaşamaya caLışıorken.
ara ara qirip akLıma kafamı karıştırma.

siLmişken seni kaLßimden,,bende biriktirdiqin anıLarın üstünü yavaş yavaş kaparken,,

çerçevedeki resimLer tozdan kapanırken qirme tekrardan

akLıma..hayatıma...

tam unutmuş,senden sonra bi hayt kurmuşken çıkma karşıma.

eLLeme kabuk baqLıyan yarama,kanatma duyquLarımı..

sayende aşKa küsen kaLßimLe oYnama,bırak dönsün takrrdayan hayata.

eLLeme en zaaf noktama çıkma karŞıma..

qörmesin qözLerim yaşama seßeßim oLan qözLerini...

duymasın kuLakLarım ruhuma hüzün veren kahkahanı.*

şimdi aL benden pıLını pırtını,,aşKını,

topLa daqıttıqın hayaLLerimi,

we

çeK qit...

unut ve ßitsin..

 

 

qitmek qereKir bazen.sorqu süaL sormadan.

nedensizce..neden aramadın.

aRamıyorsun hayattan bekLedin cevabı bırak qitsin.

düşünme bitsin..

o seni bitirmeden,o yük sana aqır qeLmeden at üstünden

yapmaya caLışma,qönderiLmeyi bekLeme.

yap ve qit.!

bırak ve bitsin.

vedaLar acıdır.vedaLar acıtır.

acıtır çünki sonduR,bidahası yoKtur.

geri dönüşü zordur.

yapamassın beLki bırakamassın kendini.

biLirsin ama, qitmeLisin.

ne aşk kaLır qeride,ne sevqi,ne sewqiLi..

veda etmen qerekir..

canına..

son noktayı koyman qerekir hayatına.

sebeb yoktur eLbette..

öyLe hissedersin ve qidersin.

qeride kaLan kimin umurunda.

Seni Sevmek;

Acıya İnat

Hayata gülümseyebilmektir.

Seni Sevmek;

Gözyaşında bile

Baharın soluklandığı gülüşünü hissedebilmektir.

Seni Sevmek;

Karanlığa inat

Gözlerinde aydınlığı görebilmektir.

Seni Sevmek;

Rüzgara inat

Gül kokulu nefesini içine çekebilmektir.

Seni Sevmek;

Soğuğa inat

Her yağmur damlasını

Sen diye Seyredebilmektir.

Seni Sevmek;

Sensizliğe inat

Bir ömür seni bekleyebilmektir.

Seni Sevmek;

Ölüme inat

Güneşli sabahlarda

Mutlulukları gözlerinde yakayabilmektir

Hiç Bu kadar Korkmamıştım Sevgilim...

Tâki Beni Yalın

Tâki Beni YalnızÇaresiz Ölümle baş başa Bırakana kadar...

Şimdi Gece ' nin SessizliğiniSensizliğini içime Gömüp

Yalnızlık Duvarına bir çizgi atıp
Hayatın Şah Damarında dolaşmaya devam etmeliyim.

Hastası oldum Gidişinin...

Müptelâsı oldum Yokluğunun...

Yürek Yağmuruna Tutuldum

Kalbinin Şimşekleri üzerime çakıyor

O an Acını değilYokluğunda Üşümeyi Hissediyorum Gözbebeğim.

Yokluğunda Üşümeyi...

Şimdi Ellerimde Yalnız Büyük bir Boşluk var

Sensizliğin Boşluğu...

Bunların Azâbını Ben çektimHesabımı Kendime verdim

Yüreğime Gitme ' nin Hesabını Sen ver
Yüreğime Sen AnlatYüreğime Sen Söz Geçir.

 

 

Hiç sevdin mi senin olmayan birini?

Senin olmayan bir şehirde,

bir gecede,

bir bedende yaşadın mi hiç?

Artık sonuna geldik.

Sonsuz olacağımızı söyleye söyleye bitirdik kendimizi.

Deli gibi sevdiğimizi söyleye söyleye bitirdik.

Oysa ben gerçekten sonsuza dek sevebilirdim seni,

hem de deli gibi.
Ama artık bitti.
Şimdi içimde büyüttüğüm o masum bebek olmadığını biliyorum.

Şimdi bana yaptıkların için kendimi kandırmaktan,

kendime seni affettirecek bahaneler bulmaktan,

seni her zaman kalbimde,

kalbime karşı koruyup kollamaktan vazgeçiyorum.

Sana duyduğum o anne şefkatinden vazgeçiyorum.
Bir aşk değil bir savaştı yaşadığım. Fark ediyorum.
Kendimle savaştım ben. Kendimi sana inandırmak için zorladım.

Gelmeyişlerine, sevmeyişlerine, yalanlarına kendimi ikna etmek için,

senin sevginle kendimi kandırmak için,

bir masalı yaşadığımıza inanmak için savaştım.
Kendime yenildim sonunda. Sana değil.
Şimdi içimdeki bu savaşı bitiriyorum.
Bir gün bu savaşın biteceğine, sevginin buna değeceğine olan inancımı,

gözlerindeki sahte aşkı bırakıp ellerine,

kendime sadece yaşamımı alıyorum.

Sensiz yaşanmayacağına inansam da,

senden hayatımı ayırmakta zorlansam da,

artık seninle savaşmaya güç bulamadığım yaşamım ellerimde,

gidiyorum.
Senin galip başladığın bu aşkta,

yenile yenile seni yenmeyi öğrendiğim bu savaşta,

seni içimde bitiyorum.
Artık bitti kendimle savaşım.
Yenildin içimde;
Ben -bir-hiç im artık.
Sen sıfır!
-Biz- bittik artık,Artık sonuna geldik.

Sonsuz olacağımızı söyleye söyleye bitirdik kendimizi.
Deli gibi sevdiğimizi söyleye söyleye bitirdik.
Oysa ben gerçekten sonsuza dek sevebilirdim seni, hem de deli gibi.
Ama artık bitti.
Şimdi içimde büyüttüğüm o masum bebek olmadığını biliyorum.
Şimdi bana yaptıkların için kendimi kandırmaktan,
kendime seni affettirecek bahaneler bulmaktan,
seni her zaman kalbimde, kalbime karşı koruyup kollamaktan vazgeçiyorum.
Sana duyduğum o anne şefkatinden vazgeçiyorum.

Kendime yenildim sonunda. Sana değil.
Şimdi içimdeki bu savaşı bitiriyorum.
Bir gün bu savaşın biteceğine, sevginin buna değeceğine olan inancımı,
gözlerindeki sahte aşkı bırakıp ellerine, kendime sadece yaşamımı alıyorum.
Sensiz yaşanmayacağına inansam da,
senden hayatımı ayırmakta zorlansam da,
artık seninle savaşmaya güç bulamadığım yaşamım ellerimde, gidiyorum.
Senin galip başladığın bu aşkta,
 yenile yenile seni yenmeyi öğrendiğim bu savaşta,
seni içimde bitiyorum.
Artık bitti kendimle savaşım.
Yenildin içimde;
Ben -bir- im artık.
Sen sıfır!
-Biz- bittik artık,
Git biraz da başka yürekleri kır...

Aşk Acısı
Yanıyor ya, öylesine acıyor
Ciğerlerimdeki sızıya
Doktorlar bir ad koyamıyor
Ben aşk demeye utanıyorum
Zaten sana bile söyleyemiyorum
Seni nasıl sevdiğimi
Yanıyor ya, öylesine acıyor içim
Biliyorum, çaresi yok bu derdin
Gözlerin celladım oldu
Ben, bu yüreğe, hükmü kendim verdim
Yüreğim sevdana yenik
Aklım sana takılı
Hangi düşman var ki böylesine azılı
Ciğerlerini dağlasın, taa içerden
Kurşunlar sıksın, sevda mavzerinden
Ne bekleyebilirim ki senden
Ne hakkım var buna
Her şey öylesine zamansız
Şimdi, sensiz akşamların kuytusu
Verip te tutmadığın sözler kadar anlamsız
Mevsimler dörttü ya bu alemde
Sen yüreğimi bıraktın baharsız
Hakkım yok ki buna
Sana diyemem ne vicdansız nede insafsız
Sen
Sen yalnız, bir tutku
Bir ümitsin aşksın benim için
Tamam
Kabul, uzak kal
Böylesi hayırlıysa
Ama
Bunu bir yüreğime anlatabilsem
Bir kabullenebilsem, alışsam sensizliğe
Bir de
Bir de canım bu kadar acımasa
Vurmasa sensizlik böyle
Ve geceler böyle merhametsiz olmasa
Seninle dolu düşlerin sonunda
Sensiz sabahlara uyanmasam
Yanıyor ya
Ah! Öylesine acıyor yüreğim
Acıyor...

Bir qece aniden verdiqim bir kararLa ve sana qöre yarqısız infazLarLa
qiderken bırakıp seni uzakLara;
içimde bir yerLerde beni unutacaqın korkusunu ta$ıdıqını hiç dü$ünmemi$tim
yüreqimin..

$imdi kar$ıma dikiLen unutuLma korkusunun e$Liqinde qeLiyor
o qüzeL qözLerin akLıma..

Yüreqine ba$ka birinin dokunabiLme ihtimaLi
yanqın yerine çevirirken tüm benLiqimi-
beLLi beLirsiz sesLeni$Lerim ba$Lıyor sana..

SessizLik- karanLık-korkuLar ve sen...Ve ben...Ve de biz...

Yar ü$ümekteyim sensiz...

SessizLik qecenin bir yarısı sensizLik oLup döküLüyor kar$ıma bir anda
ve ansızın tek bir damLa qözya$ı süzüLüyor yanaqıma.

Kendinden biLe habersiz- ziyaretime qeLdiqin qeceLere inat
donup kaLıyor dudaqımın kenarında derken sebepsiz.


Ah yar ne çok özLemi$im seni öpmeyi oysa ;

Oysa sana sarıLmak nasıL da özLem oLup daqLamı$ yüreqimin dört bir yanını
ansızın da ince bir sızı oLup yerLe$mi$ benLiqime böyLe...


SessizLiqe esir dü$mü$ yüreqim aLev aLıyor
$imdi ve bizi yok eden benLiqimize kanıp siLiyor soL eLim-
dudaqımın ucunda akmamak için çaba sarf eden o damLayı sebepsiz..
KaLbimin derinLikLerinde senLe doLu bir fırtınanın tam ortasında-
kendi kendini anLayamayan benLiqim
 qidi$ini anLamLandırmaya çaLı$ırken daha çok acıyor sevqiLi!

Dü$ünürken seni...

Dü$ünürken sensizLiqi...

Bir titreme aLıyor kaLbimi...

Ü$üyorum yar...

SensizLik var qecede

Ve içine dü$tüqüm sessizLik kanımı donduruyor yine...

Yar yüreqim çok ü$üyor...

Korkuyorum derken-sen yoksun ya hani-hani sensizim ya ;
yüreqine sakLadıqın ve benim biLmediqim sebepLer yüzünden..
Yoksun ya hani sevqiLi ve hani qittin ya nedensiz...
KaranLıkta kaLmı$ ve son kibrit eLinde bekLeyen bir çocuk misaLi;
sana dair oLanLarı yitirmemek için yakamıyorum o son kibriti...

BekLiyorum çaresiz ve bekLiyorum haLa son bir umut ;
eLimde yakmamak için uqra$ verdiqim kibritLe karanLıqın orta yerinde seni...
Bir yandan da korkuyorum-çok korkuyorum sevqiLi...
KorkuLarımdan qizLeyip kendimi yada kendimden qizLeyip korkuLarımı;
 dü$ürürüm teLa$ıyLa yüreqimin en içine sakLıyorum sevdamı.

Ah yar...

Sen...

Sen-hayatımın tam ortasında duran en qizLi ve dokunuLmaz oLandın oysa...
DokunuLmazLıqın sevdamdandı-qizLiLiqin a$kımdan...
Giderken sen- ben bakakaLmı$tım ardından...
Sen qiderken yanımdan usuLca- tek bir peki çıkmı$tı hatırLıyor musun aqzımdan?
Oysa ne çok baqırmak istemi$tim- ne çok istemi$tim duyurmayı sana yüreqimi...
Her adımına bir qitme sıqdırmı$tım sevqiLi ve birer damLa qözya$ı her harfinde sakLı..
Her eLvedanda bir seviyorum ve harfLerince yürek kırqınLıqı...
SöyLeyemedikLerim yüreqimde ve bir pekiye kaLakaLdı
arkandan bakarken benLiqim çaresizce.

Korkuyorum yar...

Çok korkuyorum...

İyice sensiz kaLmı$Lıqım ürkütüyor beni...

Ya unutursan beni-

Ya unutmama izin verirsen seni...

SessizLik- karanLık-korkuLar ve sen...Ve ben...Ve de biz...

Yar ü$ümekteyim sensiz...
söyLesene
unuttun mu anSızın kar$ına çıkıp-
bir anda biLinmezLiqe karı$an bu hoyrat yüreqimi.. ?

yüreqine dokundumu bendEn ba$ka biriLeri ?
söyLesene !
unuttun mu iLmek iLmek yüreqine i$Lediqim adımı.. ?

zamanLardan neydi cıktıqında kar$ıma -
ya da hanqi aSırda sevmi$tim ben seni ?
seni ne zaman tanımı$tım
ve hanqi anda kaLmı$tı bakarken duyduqumuz mutLuLuk caqı ?

bana sakın - unuttun mu diye SORMA !